Լևանդովսկին ստիպում է Բարսային կասկածել
Ռոբերտ Լևանդովսկիին գալուց ի վեր «ծեր» են անվանում, կարծես եկել էր Կամպ Նոու թոշակի անցնելու: Նա 33 տարեկան էր և ուներ Բարսային կրկին չեմպիոն դարձնելու հսկայական մարտահրավեր: Նա հաղթեց Լա Լիգան և Պիչիչին իր առաջին մրցաշրջանում, իսկ պայմանագրի վերջին տարում արդեն նվաճել է Իսպանիայի Սուպերգավաթը և գնում է հաղթելու մնացած տիտղոսները՝ Լա Լիգան, Իսպանիայի գավաթը և Չեմպիոնների լիգան։
Ճիշտ է, ժամանակի ընթացքում նրա ներկայությունը թիմում նվազել է, բայց ոչ արդյունավետությունը։ Ըստ Sport-ի՝ վերջին անգամ, երբ Լևանդովսկին մեկ մրցաշրջանում տասը գոլից քիչ է խփել, եղել է իր առաջին մրցաշրջանում Բորուսիա Դորտմունդի կազմում՝ 10-11 մրցաշրջանը։ Համեմատության համար Լամին Յամալն այն ժամանակ ընդամենը երեք տարեկան էր։
Բայց Ռոբերտը, այդ ժամանակվանից ի վեր, երբեք չի գրանցել 25 գոլից պակաս և՛ Բավարիայի, և՛ Բարսայի միջև տասնմեկ մրցաշրջանների ընթացքում (չհաշված այս մրցաշրջանը), նա ընդամենը 8 անգամ է խփել 40 գոլից պակաս: Սակայն հիմա նրա ներկայությունը թիմում գնալով նվազում է, ինչը չի ստիպել, որ նրա գոլերի միջինն էլ իջնի, ընդհակառակը։
Չավիի առաջին տարում նա խաղաց գրեթե բոլոր խաղերը՝ չկարողանալով ավարտել 46 խաղերից 7-ը (15,22%) կամ, այլ կերպ ասած, սկզբից մինչև վերջ խաղալով ընդհանուր առմամբ 39 խաղ: Երկրորդ տարին նրա ներկայությունը փոքր-ինչ նվազել էր՝ 49-ից 30 ամբողջական խաղ անցկացնելով, և միայն 19 խաղ չէր կարողացել ավարտել լեհ հարձակվողը (38,78%), սակայն Չավիի վերջին մրցաշրջանը հեշտ չէր Լևանդովսկիի համար, նրա խփած գոլերը նվազել էին (26 գոլ՝ նախորդի 33-ի դիմաց):
Վերջին նորությունները
Ֆլիկը այլ կերպ վարվեց Լևայի հետ: Գերմանացու հետ առաջին տարում Ռոբերտը անցկացրեց ավելի քիչ խաղեր, քան նախորդներում (52-ից 33-ը, թեև դրանցից երկուսում նա փոխարինվեց 89-րդ րոպեին): Այնուամենայնիվ, հենց այս մրցաշրջանում է նա ամենաքիչը խաղում։ Նա միայն 20% խաղերում խաղացել է մինչև իննսուներոդ րոպե՝ չորս խաղ:
Եվ, չնայած դրան, նրա գոլ խփելու ունակությունը մնում է նույնը․ նա ունեցել է լավագույն միջինը նախորդ մրցաշրջանում (42 գոլ, մեկ գոլ 93,5 րոպեն մեկ), իսկ երկրորդ լավագույն միջինը այս մրցաշրջանում է գրանցում (10 գոլ, մեկ գոլ 100,8 րոպեն մեկ): Իր առաջին տարում (33 գոլ) նա գոլ էր խփում 119,8 րոպեն մեկ, իսկ երկրորդում (26 գոլ)՝ յուրաքանչյուր 146,1 րոպեն մեկ։
Լևանդովսկին ընդունել է մի դեր, որն ամենևին էլ հեշտ չէ իր կարիերան վերլուծելիս՝ երկրորդական ֆուտբոլիստի դեր: Նա թիմին իրենից վեր է դասել, ինչպես վստահեցրեց Ռեալ Մադրիդին հաղթելուց հետո․ «մենք թիմով հաղթել ենք Սուպերգավաթը»։ Չկա վատ պահվածք կամ տարօրինակ ժեստեր, կա միայն պրոֆեսիոնալիզմ լեհ ռմբարկուի կողմից։
Ճիշտ է, Ռոբերտի աշխատավարձը թիմում ամենաբարձրերից մեկն է, և նրա պայմանագիրը ավարտվում է հունիսի 30-ին, բայց նա պատրաստ է ցանկացած սցենարի, ինչը ստիպում է ակումբին մտածել թիմի կարիքների և, առաջին հերթին, այսպիսի կենտրոնական հարձակվող ունենալու հնարավորության մասին, ով այն դերում, որը ունի այս մրցաշրջանում, լավագույն նվերն է կապտանռնագույնների նախագծի համար:
